راه ‌های پیشگیری از سرایت HIV چیست؟

خانواده سبز-به طور خلاصه، اقدامات پیشگیری از HIV را می‌توان به سه دسته تقسیم كرد
1- پیشگیری از عفونت‌های فرصت طلب در افراد آلوده به HIV
2- پیشگیری از عفونت HIV در گروه‌های در معرض خطر
3- پیشگیری از عفونت HIV در جمعیت عمومی
1- با توجه به اینكه مهمترین پیامد آلودگی به HIV، بروز عفونت‌های فرصت طلب می‌باشد، لذا باید تا حد امكان از ایجاد این عفونت‌ها در افراد HIV مثبت جلوگیری كرد. برای این هدف دو كار می‌توان انجام داد :

الف- پیشگیری دارویی : در مورد بعضی از عفونت‌های فرصت طلب مثل سل، می‌توان با تجویز داروهایی از بروز آنها در افراد HIV مثبت و مبتلا به ایدز جلوگیری كرد.

ب- واكسیناسیون: با واكسیناسیون افراد HIV مثبت می‌توان از بروز عفونت‌هایی مثل ذات الریه، دیفتری و كزاز، آنفولانزا و... پیشگیری نمود.
2- بعضی از افراد و گروه‌ها مثل معتادین تزریقی، كاركنان بهداشتی درمانی، نوزادان متولد شده از مادران HIV مثبت، مبتلایان به عفونت‌های آمیزشی و افراد با رفتارهای جنسی پرخطر در معرض خطر بالای آلودگی به HIV قرار دارند. لذا باید توجه بیشتری به این افراد مبذول داشت.
الف- زنان HIV مثبت باید تا حد امكان از باردار شدن خود جلوگیری كنند. لذا توصیه می‌شود كه در این افراد از دو روش پیشگیری از بارداری  به طور همزمان (Double method) استفاده گردد تا احتمال بارداری  به حداقل برسد.

راه ‌های پیشگیری از سرایت HIV چیست؟

خانواده سبز-به طور خلاصه، اقدامات پیشگیری از HIV را می‌توان به سه دسته تقسیم كرد
1- پیشگیری از عفونت‌های فرصت طلب در افراد آلوده به HIV
2- پیشگیری از عفونت HIV در گروه‌های در معرض خطر
3- پیشگیری از عفونت HIV در جمعیت عمومی
1- با توجه به اینكه مهمترین پیامد آلودگی به HIV، بروز عفونت‌های فرصت طلب می‌باشد، لذا باید تا حد امكان از ایجاد این عفونت‌ها در افراد HIV مثبت جلوگیری كرد. برای این هدف دو كار می‌توان انجام داد :

الف- پیشگیری دارویی : در مورد بعضی از عفونت‌های فرصت طلب مثل سل، می‌توان با تجویز داروهایی از بروز آنها در افراد HIV مثبت و مبتلا به ایدز جلوگیری كرد.

ب- واكسیناسیون: با واكسیناسیون افراد HIV مثبت می‌توان از بروز عفونت‌هایی مثل ذات الریه، دیفتری و كزاز، آنفولانزا و... پیشگیری نمود.
2- بعضی از افراد و گروه‌ها مثل معتادین تزریقی، كاركنان بهداشتی درمانی، نوزادان متولد شده از مادران HIV مثبت، مبتلایان به عفونت‌های آمیزشی و افراد با رفتارهای جنسی پرخطر در معرض خطر بالای آلودگی به HIV قرار دارند. لذا باید توجه بیشتری به این افراد مبذول داشت.
الف- زنان HIV مثبت باید تا حد امكان از باردار شدن خود جلوگیری كنند. لذا توصیه می‌شود كه در این افراد از دو روش پیشگیری از بارداری  به طور همزمان (Double method) استفاده گردد تا احتمال بارداری  به حداقل برسد.
با این حال اگر خانم HIV مثبت باردار شود با تجویز داروهای ضد ویروسی در زمان بارداری سعی می‌شود از انتقال HIV به جنین وی جلوگیری شود. البته تجویز این داروها در زمان حاملگی همراه با خطراتی می‌باشد، ضمن آنكه این داروها بسیار گران و كمیاب می‌باشند. همچنین در نوزدان متولد شده از مادران HIV مثبت می‌توان از داروهای ضد ویروسی استفاده كرد.
ب- كاركنان بهداشتی درمانی یكی از گروهای در معرض خطر آلودگی به HIV می باشند. لذا دستورالعمل‌هایی تحت عنوان ”احتیاطات استاندارد“ تدوین شده است كه تمامی كاركنان بهداشتی درمانی باید آنها را به كار ببندند تا خطر انتقال HIV در آنها به حداقل برسد.
ج- یكی دیگر از گروه‌های پرخطر، معتادین تزریقی می‌باشند كه بدلیل استفاده مشترك از سرنگ و سوزن و رفتارهای پرخطر دیگر، منبع مهم آلودگی به HIV در كشور به شمار می‌روند. اقدامات پیشگیرانه در این گروه شامل تشویق و ترغیب معتادین به ترك، تغییر اعتیاد تزریقی به روش‌های كم خطرتر و در نهایت توزیع سرنگ و سوزن و كاندوم رایگان در بین آنها می‌باشد. از این اقدامات بعنوان راهكارهای ”كاهش آسیب“ یاد می‌شود.
د- ابتلا به عفونت‌های آمیزشی مثل سوزاك، سیفیلس و... خطر انتقال HIV را به دنبال دارد. از طرف دیگر درمان عفونت‌های آمیزشی خطر احتمال آلودگی به HIV را كم می‌كند. لذا تشخیص و درمان كامل عفونتهای آمیزشی در مبتلایان به آنها یكی از مهمترین اقدامات پیشگیری از ایدز به شمار می‌رود.
هـ- افرادی كه رفتارهای پرخطر به ویژه رفتارهای پرخطر جنسی دارند لازم است كه تحت مشاوره قرار گیرند تا از خطرات آلودگی به HIV آگاه شوند و در صورت لزوم آزمایشات تشخیصی به طور داوطلبانه از آنها به عمل آید. مشاوره و آازمایشات داوطلبانه در مراكز مشاوره بیماریهای رفتاری در سراسر كشور به طور رایگان انجام می‌شود.

3- پیشگیری از عفونت HIV در جمعیت عمومی شامل:

الف) آموزش همگانی در مورد HIV و ایدز و رفتارهای پرخطر مرتبط با آن و

ب) تأمین سلامت خون و فرآورده‌های خونی می‌شود.

مهمترین موضوع در آموزش رفتارهای پرخطر، آموزش رفتارهای جنسی سالم می‌باشد.
ابتدا باید ببینیم رفتار جنسی ناسالم و پرخطر چیست؟ رفتار جنسی ناسالم (UnsafeSex) هر گونه تماس جنسی را می‌گویند كه در آن فرد از سلامت خود یا شریك جنسی خود ‌آگاه نباشد. مشكل از این جا ناشی می‌شود كه آگاهی از سلامت خود یا دیگران به راحتی امكانپذیر نیست. بعنوان مثال؛ در حدود 90 درصد افراد HIV مثبت از آلوده بودن خودشان اطلاعی ندارند. از طرف دیگر؛ منفی بودن آزمایشات تشخیصی در ابتدای آلودگی با HIV نمی‌تواند دلیل سالم بودن فرد باشد زیرا نتیجه این آزمایشات در اوایل دوره آلودگی معمولاً منفی می‌باشد. پس چاره چیست؟
برای آگاهی از سلامت افراد باید به رفتارهای آنها توجه كرد. اگر فردی از رفتارهای پرخطر آگاهی داشته باشد بهتر می‌تواند در خصوص سلامت خود یا شریك جنسی خود قضاوت كند. داشتن رفتارهای پرخطر احتمال آلودگی به HIV و سایر عفونت‌های‌آمیزشی را بیشتر می‌كند.